မဟာဥတ္တရဇာတ်တော်

ဤဇာတ်တော်သည် ဘုရားရှင်၏ အတိတ်ဘဝကအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေးအခါက ကာသိတိုင်း၊ ကောသမ္ဗီမြို့တော်ကြီးတွင် ဥတ္တရမည်သော လူငယ်တစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ ထိုမြို့သည် စည်ပင်သာယာ ကြွယ်ဝချမ်းသာသော်လည်း ဥတ္တရကား အလွန်ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှသည်။ သူသည် စိတ်ထားဖြူစင်ပြီး အများအကျိုးကို ဆောင်ရွက်လိုစိတ်ရှိသူ ဖြစ်သော်လည်း ကံကြမ္မာ၏ အလှည့်အပြောင်းကြောင့် ရုပ်essäeခက်ခဲသော ပုဏ္ဏားတစ်ဦး၏ ကျွန်အဖြစ် ရောက်ရှိခဲ့ရသည်။ ထိုပုဏ္ဏားကား စိတ်နှလုံးကြမ်းတမ်းသူ ဖြစ်ပြီး ဥတ္တရကို ပစ္စည်းတစ်ခုအလား အသုံးချကာ အလွန်အလုပ်ကြမ်းများ ခိုင်းစေလေသည်။ ဥတ္တရကား မည်သည့်အလုပ်ကိုမဆို ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ကိုင်သည်။ မည်မျှပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲစေကာမူ တစ်ခါမျှ မညည်းညူ။ သူသည် သည်းခံခြင်းနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းသည် ကောင်းကျိုးကို ပေးစွမ်းမည်ဟု ယုံကြည်သည်။ တစ်နေ့သောအခါ ပုဏ္ဏားက ဥတ္တရကို အလွန်အမင်း ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးမားသော အလုပ်ကို ခိုင်းစေပြန်သည်။ ဥတ္တရကား မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်တော့ဘဲ ပင်ပန်းလွန်း၍ လမ်းခရီးတွင် သတိလစ်မေ့မြောသွားခဲ့ရသည်။ ထိုစဉ်တွင် ဗြဟ္မာမင်းသည် ဥတ္တရ၏ အဖြစ်ကို မြင်တော်မူပြီး သနားကရုဏာသက်ကာ လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ဗြဟ္မာမင်းသည် ဥတ္တရကို အိပ်မောကျနေသော နေရာမှ နိုးထစေပြီး မေးမြန်းတော်မူသည်။ ဥတ္တရက မိမိ၏ အဖြစ်ဆိုးကို လျှောက်တင်သည်။ ဗြဟ္မာမင်းက ဥတ္တရ၏ အကျင့်ကောင်းများကို ချီးကျူးပြီး သူ၏ အခက်အခဲကို ဖြေရှင်းပေးမည်ဟု ကတိပြုသည်။ ထို့နောက် ဗြဟ္မာမင်းသည် ဥတ္တရအား အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ပတ္တမြားတစ်လုံးကို ပေးအပ်ပြီး ယင်းကို ရောင်းချ၍ အသက်မွေးရန် မှာကြားတော်မူသည်။ ဥတ္တရကား ဗြဟ္မာမင်းထံမှ ရရှိသော ပတ္တမြားကို ယူဆောင်၍ မြို့တော်သို့ ပြန်လာပြီး ရောင်းချလေသည်။ ထိုပတ္တမြား၏ တန်ဖိုးကို သိသူ မရှိသော်လည်း ဥတ္တရကား မိမိ၏ အကျင့်ကောင်းကို အကြောင်းပြု၍ အခက်အခဲမှ ကင်းလွတ်မည်ဟု မျှော်လင့်ရင်း စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရောင်းချနေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဘုရင်မင်းမြတ်က ထိုပတ္တမြားကို မြင်တော်မူပြီး ယင်း၏ အစစ်အမှန်တန်ဖိုးကို သိတော်မူကာ ဥတ္တရကို ဆုတော်လာများ ပေးသနားတော်မူသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဥတ္တရကား ဆင်းရဲမွဲတေမှုမှ လွတ်မြောက်ပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝသော ဘဝကို ရရှိလေသည်။ သူကား မိမိ၏ ကောင်းမှုကုသိုလ်နှင့် သည်းခံခြင်းကြောင့် အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဇာတ်တော်၏ အဆုံးအမမှာ အကျင့်ကောင်းကို ကျင့်သုံးသူသည် မည်သည့်အခက်အခဲကိုမဆို ကျော်လွှားနိုင်ပြီး ကောင်းကျိုးကို ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။ သည်းခံခြင်းနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းသည် ဘဝ၏ အောင်မြင်မှုအတွက် အလွန်အရေးကြီးသည်။